โดนเปิดซิง เพราะว่าประชดประชันแฟน

เรื่องเสียว โดนเปิดซิง เพราะว่าประชดประชันแฟน

สวัสดี ครับสหายๆผมขอเล่าที่เกิดสังกัดผม และก็มันอาจจะเป็นเรื่องที่ผมไม่มีทางลืมไปตลอดชีพอย่างแน่แท้ ผมชื่อ ปิ๊ค เดี๋ยวนี้ก็อายุ 26 ปี เป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งด้านการงาน การเงินนั้นก็เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง แต่สถานะภาพของผมนี้ยังไม่มีแฟนครับ แต่ไม่ซิง… และก็เรื่องของผมที่จะเอ่ยเล่านั้น มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4-5 เดื่อนก่อน เป็นเรื่องของสาวผู้ที่ผมได้แอบชอบ..คุณมีชื่อว่า ข้าวฟ้าง อายุน้อยกว่า ผม 2 ปี เป็นสาวเหนือเค้าหน้าสวย ผมดำยาว…ผิวขาว สูง รูปร่างดี เรียกว่าสวยเลยละ ก็ไม่ให้สวยได้ยังไง ก็เธอเป็นถึงดาวมหาลัยที่มีชื่อแห่งหนึ่งนี่ครับ ซึ่งผมก็ได้รู้จักคุณทางอินเตอร์เนต ก่อนหน้าที่จะมีเรื่องมีราวกันถึง 2 ปี..

เรียก ได้ว่าตอนเกิดเรื่องนั้นผมได้รู้จะคุณผ่านทางเนตมาเกือบๆ3 ปีแล้ว…ถ้าว่าความข้องเกี่ยวของผมกับคุณนั้นก็เสมือนเป็นเพียงแบบพี่ชาย- น้องสาว เพียงแค่นั้น ถึงผมจะหลงรักคุณ ตั้งแต่ยังไม่เจอหน้ากันก็ตาม เนื่องจากว่าข้าวฟ้าง เป็นผู้ที่มีอัธยาศัยดี สนทนาสนุกสนาน สนิทกับคนง่าย ยิ่งพอเพียงมาเจอตัวจริงแล้ว คุณก็ออกจะบ๊องๆด้วยซ้ำ แต่คุณก็เป็น 1 ในไม่กี่ผู้ที่ให้กำลังใจผม ให้หลุดมาจากขณะอันชั่วร้ายของชีวิต…ใช่ครับ ชีวิตผมครั้งหนึ่งเคยอยู่ในตอนที่ชั่วร้าย เคยหันไปพึ่งยาเสพติด เพื่อลืมทุกข์โศก ปัญหาจากทางบ้าน แต่ก็ได้ ข้าวฟ้าง เนี่ยแหละครับ ที่ให้กำลังใจผม ทำให้ผมเลิกมันและก็หันหลังให้มันได้ ถึงช่วงแรกครั้งคุณรู้คุณจะต่อว่าต่อขานผมมากมายก็ตามว่า ‘ทำไมมีอะไรไม่บอกฟ้าง’ แต่ถึงคุณจะต่อว่าต่อขานและก็โมโหแต่หลังจากนั้นคุณก็โทรมาหาผมเกือบจะทุกวี่วันอย่างเป็น ห่วง และก็ให้กำลังใจผมทุกหน…จนกระทั่งทำให้ผมฝ่าจุดนั้นมาได้…และก็นั้นก็ทำให้ผมปลื้ม รักคุณมากยิ่งขึ้น แต่มันก็เป็นเสมือนรักข้างเดียว..…

เพราะว่าคุณนั้นมีคู่รักแล้วนั้นเอง ใช่สวยขนาดนั้นมันไม่แปลกหรอก ข้าวฟ้างเป็นผู้ที่สวย กับคนง่าย จะมีคนชอบก็ไม่แปลก..ที่จริงผมก็กะบอกความในใจกับคุณ เมื่อคุณนั้นได้เข้ามาดำเนินงานที่กรุงเทพมหานคร แต่ผมก็ต้องล้มความคิดนี้ไป เนื่องจากว่าคุณยังคงคบหากับแฟนหนุ่มของคุณอยู่ และก็อีกอย่าง ผมก็กลัวว่า ถ้าบอกไปแล้วทุกๆอย่างมันจะไม่ดังเดิมนะสิ…ใช่ เพราะว่าแบบนั้นผมถึงตกลงใจเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ภายในส่วนลึกของจิตใจแบบนี้ เพราะว่าอย่างน้อย ผมยังจะไปพบคุณ ไปพบ หรือ พาคุณท่องเที่ยว ในฐานะพี่ชายที่คุณเชื่อถือได้ แต่ผมก็ทำอย่างนั้นได้อีกไม่กี่เดือนแล้ว เพราะว่าในเวลานั้น ข้าวฟ้างได้เอยบอกผมอย่างคราวๆว่าปลายปีนี้คุณจะสมรสกับแฟนหนุ่มที่คบกันมา แน่นอนว่ามันทำให้ผมจุกอ้ำอึ้งเหมือนกัน…

แต่ก็ยังใส่หน้ากาก ของพี่ชาย เอยอย่างแสดงความยินดีกับคุณด้วย…อย่างไม่มีอะไร ทั้งๆที่ในใจของผม เกือบจะขาดเป็นเสี่ยงๆทั้งๆที่ทราบว่าคุณมีคู่รักอยู่แล้ว แต่อดปวดใจไม่ได้ รวมทั้งคิดว่ามันเร็วเกินไปสำหรับคุณจริงๆซึ่งผมนั้นก็แอบคาดหมายลึกๆขอให้คุณนั้นได้เลิกกับแฟนหนุ่มของคุณซะ ใช่มันเป็นความคาดหมาย และก็ความฝันลมๆแล้งๆที่เป็นไปได้ต่ำมากมาย เพราะว่าแฟนของข้าวฟ้าง นั้น เค้าออกจะดี ดีกว่าผมมากมาย ทั้งประเด็นการงาน เรื่องราว เค้าหน้า เทือกเถาเหล่ากอ ผู้ใดจะเสมือนผมละที่มีประวัติเคยติดยาเสพย์ติด ใช้เวลากว่าจะจบก็นาน…ใช่มันเทียบไม่ได้จริงๆ…แต่ผู้ใดจะคิดละ ครับ ว่าเรื่องมันจะกลับกัน ซึ่งผมก็ไม่มีทางลืม ค่ำคืนที่ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นผันแปรทุกๆอย่างไปตลอดกาลนั้น..ใช่แล้วคืน นั้น…

“ครับๆๆ…” ผม คำพูดที่เอยร้องบอกแก่ผู้ที่มากมายดออดหน้าประตูห้องของผม บนคอนโดหรูกลางใจเมืองอย่างไม่ยั้งเหมือนกับเร่งรีบ เร่งร้อนอะไรบางอย่าง…อาการของผมเวลานี้ออกจะอารมณ์เสียมากมายด้วยซ้ำเพราะว่านี่มัน ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว และก็ผมก็พึ่งนอนไปเมื่อสักครู่นี้เองด้วย (ผมเป็นพวกหลับยาก ถ้าโดนผู้ใดปลุกอีกครั้งจะนอนไม่หลับ หรือออาจจะไม่หลับเลย..แถมวันนั้นก็อิดโรยจากงานเอาการเหมือนกัน..)

“บอก แล้วยังไง ว่ากำลังเดินมาเปิดอยู่..” ผมเอยอย่างเสียงดังอย่างไม่พอใจพร้อมด้วยเปิดทางออก ก่อนชะงัก เมื่อร่างบางของหญิงสาวนั้น ได้เข้ามาซบกอดผมอย่างปล่อยโฮ……อย่างโดยทันที ซึ่งหญิงสาวคนเช่นกล่าวนั้นก็ไม่ใช่ นอกเหนือจาก ข้าวฟ้าง นั้นเอง.. และก็การเข้าซบอย่างปล่อยโฮ….ของคุณนั้นก็ทำให้ผมถึงกับยืนอึ้งและก็ตาสว่างอย่างโดยทันที..

“เกิด อะไรขึ้นหรอ ฟ้าง..” ผมที่เอยปากถาม ผมเอยถามขึ้น หลังจากที่พาคุณเข้ามาในห้อง ซึ่งข้าวฟ้างก็เดินมานั่งยังที่โซฟา โดยคุณนั้นก็เอยร้องอย่างสะอึกสะฮื้นอย่างตลอดทาง…

“พี่เจมส์…พี่เจมส์เค้า…” คุณเอยร้องตอบด้วยน้ำเสียงที่สะอึกสะฮื้น…ซึ่งผมก็มีท่าทางตั้งใจฟังและก็พูดถาม
(เจมส์ ที่ว่าคือแฟนของข้าวฟ้างครับ)

“เค้าทำไม?..”
“เค้า พาสตรีที่แหน่งใดมานอนด้วยก็ไม่รู้นะ พี่ปิ๊ค..” คุณแหงนหน้าขึ้นเอ่ยตอบปัญหาข้อนี้ อย่างน้ำตาไหลริน ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมออกจะตกอกตกใจ กับคำพูดนั้น พร้อมด้วยเอ่ยถามและก็ปลอบโยนคุณไปด้วย..

“ใจเย็นๆสิ สตรีคนนั้น บางทีก็อาจจะเป็นเครือญาติ ไม่ก็ สหายกันก็ได้นะ..” ผมเอยปลอบโยนอย่างให้ข้าวฟ้างมองในด้านดี และก็นั้นก็ทำให้คุณเอ่ยสวนกลับใส่ผมอย่างโดยทันที

“สหายอะไรกันละ!! ฟ้างเห็นเต็ม 2 ตาเลยค่ะ เห็นเค้าเริ่มจะมีอะไรกับสตรีคนนั้น อยู่กันบนเตียง สอง ต่อ สอง ” คุณที่เอ่ยสวนกลับ ด้วยน้ำเสียงที่เชิงตะโกนใส่ผมด้วยความเศร้าใจ และก็นั้นก็ทำให้ผมพอเข้าใจ ถึงสาเหตุ และก็เหตุผลที่ทำให้คุณนั้นร้องไห้ขนาดนี้แล้ว…ใช่ คุณอาจจะไปพบแฟนหนุ่มของคุณ และก็ดันไป เจอกับฉากรักอันร้อนระอุของแฟนตนเองกับสตรีที่แหน่งใดแน่นอน

“ ทั้งๆที่ฟ้าง ไว้ใจว่าเขาไม่ใช่คนอย่างงี้แท้ๆทำไมเค้าถึงทำกับฟ้างอย่างงี้..” คุณเอ่ยกล่ามอย่างสะอึกสะฮื้นไปด้วย ใช่มาทำเรื่องอย่างงี้ก่อนที่จะสมรส 4 เดือนเนี่ยนะ ผมก็ได้ แต่มองดูอย่างไม่รู้จะปลอบโยนข้าวฟ้างอย่างไรดี รวมทั้งเข้าใจว่าข้าวฟ้างอาจจะเศร้าใจมากมายแน่นอนก็ตลอดระยะเวลา ข้าวฟ้างเค้าไว้ใจแฟนคนนี้อย่างสุดหัวใจเลยว่าไม่ใช่เพศชายที่เจ้าชู้…การัตตีซะดิบดี..

“ทำไม ทำไม เค้าต้องทำกับฟ้างอย่างงี้ด้วย…และก็นี่ถ้าสมรสไปแล้วเค้าไม่ยิ่งทำกว่านี้ อีกหรอ?…” คุณที่เอ่ยกล่าวอย่างสะอึกสะฮื้นพลางไปด้วย ซึ่งผมก็มองดูคุณอย่างรู้สึกปวดจิตใจอย่างไม่แพ้คุณเลย ใช่ผมเองก็ไม่รู้เรื่องในเพศผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน ว่าคิดเกี่ยวกับเรื่องอะไรอยู่….
ถึงทำเรื่องพวกนี้…ใกล้ๆกับวันสำคัญนะ….

“ฟ้าง คืนวันนี้เราต้องการร้องไห้ ขนาดไหน ก็ร้องเลยค่ะ ร้องให้พอเพียง พี่จะอยู่ที่ตรงนี้ จะอยู่เป็นเพื่อนเราเองนะ” ผมเอย ซึ่งนั้นก็อาจจะเป็นอย่างเดียวที่ผมพอเพียงจะก่อให้กับคุณเวลานี้ก็ว่าได้…คุณที่ แหงนหน้ามองผม ก่อนที่จะคุณจะก้มศีรษะและก็เอ่ยตอบอย่างสั้นๆ

“อืออ…” สิ้นเสียงกล่าวของคุณนั้น บริเวณใบหน้าของคุณก็ก้มลงซบที่ร่างของผมอย่างร่ำไห้ต่อ โดยที่ผมนั้นก็ได้แต่โอบกอดคุณอย่างเบาๆด้วยความรู้สึกที่เห็นอกเห็นใจประทับใจเป็นต้นว่า นั้น

“ดียิ่งขึ้นรึยังล่ะ” ผมถาม เมื่อท่าทางของข้าวฟ้างนั้นเริ่มดียิ่งขึ้น..เริ่มหยุดร้องบ้างแล้ว..

“อืออ ดียิ่งขึ้นหน่อย แต่มันยังไม่ดีเท่าไรเลย..” คุณตอบ โดยที่ขอบตาของข้าวฟ้างนั้นก็บอบช้ำแดงพอควร…

“อืม ถ้ามีอะไรที่พี่ช่วยได้ก็บอกนะ พี่จะช่วยสุดกำลังเลย..” ผมที่พูดถามและก็นั้นทำให้คุณแหงนหน้าอย่างจ้องดูผม ก่อนที่จะยิ้มอย่างมีรอยเปื้อนน้ำตานั้นว่า …

“อย่างงั้นก็มาดื่มเป็นเพื่อนฟ้าง หน่อยนะ พี่ปิ๊ค” คุณเอ่ยตอบ และก็ผมก็พบว่าถุงที่คุณนั้นหิ้วมาด้วยนั้น ในนั้นก็มีแต่เครื่องดื่มมึนเมาแทบทั้งนั้น..

“ อืออ….. ได้สิ…”ผมตอบก่อนที่จะรับกระป๋อง เบียร์ที่คุณส่งมาให้ผมนั้น เวลาที่คุณนั้นก็จัดการเปิดกระป๋อง ดื่มทานอย่างไม่คอยช้า ซึ่งแน่นอนว่าอาการนั้นของคุณก็บ่ง บอกเลยว่ายังอาจจะเศร้าใจอยู่ และก็อาจจะกะดื่มเพื่อลืมความทุกข์โศกนี่อย่างแน่แท้..

“ฟ้าง จะเลิกกับเค้า….ฟ้างไม่สนแล้วฟ้างจะเลิก..” คำพูดของคุณที่เอ่ยขึ้น ภายหลังจากดื่มทานไปจนกระทั่ง คุณนั้นเริ่มตึงๆกึ่งเมาในระดับหนึ่งแล้วนั้น…

“จะ เลิกได้หรอฟ้าง ก็คนแก่ของเรากับเขาจะยอมหรอ เราบอกเองว่าเค้าชื่นชอบเรามากมายๆไม่ใช่หรอ?..” ผมที่เอ่ยถาม ใช่เวลานี้การเห็นด้วยกับคุณไปก่อนนั้นจะเป็นเรื่องดีกว่าที่จะเอ่ยอย่างไม่ เห็นด้วยนั้น..แต่ถึงอย่างงั้นก็ทำให้ฟ้างหันหน้ามามองดูผมอย่างตาขวางน้อย ด้วยท่าทางเริ่มเมาหน่อยๆ

“ไม่ได้..ก็ต้องได้ เพราะว่าคนแต่งคือฟ้าง…อีกอย่างมีครั้งแรกได้ ต่อไปก็ควรจะมีครั้งที่ 2 ไม่เอาฟ้างไม่อยากเจ็บแล้ว…”คุณเอ่ยพล่ามตอบอย่างน้ำเสียงที่มีความหมายว่าเริ่มเมา แล้วแน่นอนว่าผมนั้นก็จ้องดู คุณที่ดื่มทานอย่างเห็นอกเห็นใจ และก็ ผมก็ยังคงคิดและไม่เข้าใจว่า เหมือนกันว่าทำไมแฟนของคุณถึงได้ทำอย่างนั้นนะ..

แต่แน่นอนครับ ว่า คิดไปก็เพียงแค่นั้น เพราะว่าเหตุผล นั้นมีเป็น 108 ว่าทำไมถึงทำอย่างนั้น และก็ถึงคิดไปก็อาจจะไม่ได้คำตอบที่จริงจริงหรอก เพราะว่าผมก็ไม่ใช่แฟนของคุณด้วย ก่อนที่จะผมจะตกอกตกใจ เมื่อพึ่งสังเกตุอาการของ ฟ้างที่ดื่มทานเบียร์นั้น ซึ่งคุณคุณก็เล่นดื่มทานเหมือนกับมันเป็นน้ำเปล่าก็ไม่ป่าน มิน่าละ ถึงได้เสียงออกอาการอย่างนั้น แถมคุณทานไป 4 กระป๋องแล้ว แต่ผมยังไม่หมดกระป๋องเลย…

“เฮ้ยๆฟ้าง เบาหน่อยสิ ดื่มแบบนี้แล้วเราจะกลับอย่างไร..” ผมที่เอ่ยดุ คุณ ด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากว่าอาการอย่างนั้นมีหวังได้เมานอนอยู่ที่ห้องผมแน่นอน…

“จะ กลับยังไง? ก็ไม่กลับนะสิ คืนวันนี้ฟ้างจะค้างที่นี้แหละ…” คำพูดของข้าวฟ้างที่เอ่ยสวนนั้นก็ทำให้ผมตกอกตกใจพอควร…

“หาาาาา…..” ผมที่อุทาน…ซึ่งคุณก็มองดูและก็เอ่ยถามต่ออย่างโดยทันที..

“รึว่าไม่ได้ล่ะ..”คำพูดที่เชิงถามกลับ ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมนั้น เกาหัวมึงรกๆ…

“ได้ สิ ทำไม จะไม่ได้ล่ะ” ผมตอบอย่างยิ้มให้ พร้อมด้วยยืนขึ้นเพื่อจะเดินไปเพื่อจัดห้องและก็จัดเตรียมที่นอน จริงๆจัดเตรียมที่นอนไม่ใช่ของคุณหรอก ของผมนี่แหละ เพราะว่าผมอาจจะไม่ให้คุณนอนพื้นแน่นอน..

“นี่ ยังไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะ พี่ปิ๊ค อยู่กับ ฟ้างก่อนนะ..” คุณที่เอื้อมมาดึงเสื้อผมและก็เอ่ยกล่าวขึ้น ซึ่งผมก็มองดูบริเวณใบหน้าอันแดงระเรือด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้น อย่างส่ายหน้านิดๆและก็เอ่ยตอบตกลง…

“คล้อยตาม….” ผมตอบ ก่อนที่จะนั่งลงดื่มเป็นเพื่อนกับฟ้าง ซึ่งผมก็ไม่ได้วอรี่อะไรมากมายเพราะว่าวันนี้เป็นวันศุกร์ด้วย จะทานดึกดื่นขนาดไหน กระทั่งถึงตอนเช้าก็ไม่หวาดหวั่นหรอก…ทุกๆอย่างก็อยู่ในความเงียบมาพักใหญ่ ก่อนที่จะฟ้างจะเอ่ยขึ้น..

“พี่ปิ๊ค ช่วยดูให้หน่อยสิค่ะ ว่าในถุงยังมีเหลืออีกมัย?…” คุณเอ่ยพร้อมด้วยทำท่าครั้งเพื่อให้รู้ดีว่ากระป๋องที่ 5 ไม่ก็ 6 ที่คุณกำลังดื่มอยู่นั้น ได้หมดลงไปแล้ว ผมก็มองดูถอนหายใจนิดๆด้วยความเป็นห่วง..ที่เล่นดื่มมากมายซะขนาดนี้ แต่มาคิดอีกครั้ง ดีแล้วที่คุณมาดื่มอย่างงี้กับผม ใช่…ถ้าขืนไปดื่มที่อื่นๆ จนกระทั่งมีสภาพแบบนี้ อาจจะไม่แคล้วถูกผู้ใดพาไปทำอะไรต่อแน่นอน…

“มันหมดแล้ว นี่ ฟ้าง..”ผมเอ่ย อย่างไม่ต้องคลายถุงดู เพราะว่าสภาพของถุงพลาสติกนั้นมันก็บงบประมาณอกแล้วว่าไม่มีกระป๋องเบียร์ หลงเหลืออยู่อีก แต่คิดว่ามันจะมีอะไรอยู่อีกอย่าง…ผมที่สงสัย ก่อนที่จะหยิบสิ่งที่เหลืออยู่นั้นออกมาดู รวมทั้งต้องชะงักน้อย เมื่อพบว่า สิ่งที่เหลืออยู่ในถุงนั้นเป็น กล่องเล็กๆที่มีผลิตภัณฑ์อยู่ในกล่องนั้นเพียง 3 ชิ้น…

ผลิตภัณฑ์ เช่นกล่าวที่ทำให้ผมตาพอง และไม่ทันที่จะหันกลับไปมองดูทางหญิงสาวที่ผมรักเสมือนน้องสาวนั้น เสียงของคุณนั้นก็ค่อยๆเอ่ยกล่าวเชิงถามผมอย่างยิ้มๆ..

“พี่ปิ๊คพึงพอใจใช้ มันกับ ฟ้างไหมค่ะ..” คำพูดที่คุณเอ่ยนั้นก็ทำให้ผมหันมามองดูคุณที่นั่งด้วยท่าทางที่ชั่นหัวเข่าและก็ จ้องดูผมอย่างยิ้มหวานๆด้วยท่าทางที่เริ่มเมาถึงที่กะไว้นั้น…

“มะ เมื่อตะกี้ เราบอกว่าอะไรนะ..” ผมที่พูดถามอย่างอึ้งๆกับคำพูดที่เมื่อตะกี้ได้ยินคลุมเครือนั้น อาการของผมที่ทำให้คุณยิ้มน้อยๆก่อนที่จะขยับร่างอย่างเข้าพบผมที่นั่งด้านข้างคุณนั้น…

“ฟ้าง…ฟ้าง ถามว่า พี่ปิ๊ค พึงพอใจ มีอะไรกับฟ้างมัยค่ะ?..” คุณที่พูดถามอย่างตรงประเด็นจนกระทั่งทำให้ผมตกอกตกใจ มือไม้ทั้ง 2 ข้างของคุณที่เข้าลูบจับประคับประคองที่แก้มทั้ง 2 ของผม เพื่อให้จ้องดูบริเวณใบหน้าที่ระเรือแดงของคุณนั้น..

“ฟะ ฟ้าง ละ ล้อเล่นใช่มัย …” ผมที่พูดถามอย่างเกือบจะกลืนน้ำลายไม่ลงคอเลยก็ว่าได้ เวลาที่ร่างของคุณขยับอย่างกระชับเหมือนกับคร่อมร่างของผมที่หันไปทางคุณอย่าง มากยิ่งขึ้น..

“ ไม่ได้ล้อเล่นค่ะ ฟ้างเอาจริงเอาจังค่ะ ในเมื่อเค้ายังนอนกับบุคคลอื่นได้ ฟ้างก็นอนกับบุคคลอื่นได้เช่นกัน..” คำพูดตอบของคุณที่ทำให้ผมถึงกับชะงัก อย่างจ้องดูคุณ และก็เวลานี้ผมเริ่มจะเข้าใจแล้วว่า ฟ้างนั้นไม่ได้มาหาผมเพียงต้องการระบายอารมณ์โศกอย่างเดียว แต่ฟ้างยังก

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *